ماگنولیا

معرفی گل ماگنولیا MAGNOLIA

ماگنولیا

نام  فارسی: ماگنولیا
خاستگاه: جنوب شرقی آمریکا
نام انگلیسی:
Bull bay
نام علمی: MAGNOLIA GRANDIFLORA
خانواده: MAGNOLIACEAE  – ماگنولیا
نامهای دیگر: bull-bay , southern magnolia , loblolly magnolia , laurel magnoli

توضیحات:

ماگنولیا همیشه سبز در خشکی کسالت‌­بار زمستان، سرسبزی شادی­‌آوری را به ارمغان می‌آورند و به خاطر برگ­‌های مخملی خود دارای ارزش هستند.

ماگنولیا با نام علمی “MAGNOLIA GRANDIFLORA” بومی جنوب شرقی آمریکا بوده که گیاهی همیشه سبز است و گلهایش زیبا و درخشنده و بسیار معطر می باشد و در جنگلهایی که درخت مذکور روییده باشد بوی بسیار مطبوعی محوطه ٔ جنگل را فرا می گیرد و آن بوی عطر این درخت است .

یکی از درختان زیبا همیشه سبز و گل دار می باشد که در صورت انتخاب مکان مناسب و حفاظت از سرمای سخت زمستان می تواند به یک درخت خوش منظر در تمام فصول تبدیل شود.

ماگنولیا گرندی فلورا  “MAGNOLIA GRANDIFLORA” از جمله بلندترین درختان ماگنولیا است که به فضای زیادی نیز برای گسترداندن شاخسار خود (در حدود ۱۲ متر )احتیاج دارد . برگهایی آن بزرگ و چرمین و گلهایش سفید رنگ و بزرگ است.  این گونه از جمله ماگنولیاهای همیشه سبز است و زمان گلدهی آن از اواخر بهار و اوایل تابستان است. گلهای این گونه معطر هستند و عطر گلهای این نوع از مگنولیا همانند شکفه های مرکبات توصیف شده است.

بعضی از انواع ماگنولیا به صورت درختهای عظیم در می آیند و تا ۳۰ متر هم ارتفاع پیدا می کنند. گلهای ماگنولیا به رنگهای ارغوانی و سفید و زرد و قرمز می باشند. این گیاه امروز در اکثر باغهای ایران نیز به عنوان یک درخت زینتی کشت می شود.

تفاوت فصل گلدهی ماگنولیاهای همیشه سبز با ماگنولیاهای خزان پذیر

معمولا اکثر نمونه های همیشه سبز در طی تابستان (از اوایل تابستان ) تا فصل پاییز گلدهی دارند .  اما در نمونه های خزانپذیر  گلدهی (البته با توجه به شرایط آب و هوایی) از اواخر زمستان تا اوایل بهار  و قبل از اینکه برگها رویش کنند انجام می شود. البته گلهای این گیاهان نسبت به سرمای دیررس بهاره بسیار حساس هستند و در صورت چنین مسئله ای گلها و همچنین برگهای جوان که تازه شروع به رویش کرده اند به دلیل سرما سیاه شده و ریزش می کنند.

گل ماگنولیا

نیازها و شرایط نگهداری

آبیاری: اصولا درختان ماگنولیا به آبیاری منظم نیاز دارند و در صورت خشک بودن خاک میزان گلدهی گیاه بسیار کاسته می شود و نوک و حاشیه برگها خواهد سوخت و ریزش برگها تشدید خواهد شد. همچنین تحمل درختان مسن و بالغ در برابر خشکی تا حدودی بیش از درختان جوان است و به همین دلیل  آبیاری در سال اول کاشت بخصوص در طی تابستان بسیار منظم باید انجام شود.

دما: گیاهان ماگنولیا اکثر از سرما بیشتر آسیب می بینند تا از گرمای تابستان. بخصوص اینکه اگر در تابستان آبیاری را با دقت و از روی برنامه انجام دهیم تحمل این گیاه در برابر گرمای هوا نیز افزایش می یابد. دمای بین ۹ تا ۲۱ درجه دمای مناسب میباشد.

برخی سرما را بیشتر و برخی کمتر تحمل می کنند. بخصوص نمونه های خزان پذیر در برابر سرمای اواخر زمستان و یا اوایل بهار بسیار حساس هستند و گلهایشان سیاه رنگ شده و از بین می رود. البته این به معنی عدم حساسیت نمونه های همیشه سبز این گیاه نیست.گونه مورد نظر ما  “M.grandiflora” به سرما حساس است و درخت به طور کل در زیر ۵- از بین خواهند رفت.

نور: درختان مگنولیا به نوری کامل نیاز دارد یعنی وجود ۸-۶ ساعت نور مستقیم آفتاب برای رشد و گلدهی آنان لازم است. البته برخی از انواع این گیاه در مکانهایی نیمه آفتاب و نیمه سایه رشد مناسبی دارند. کمبود نور محیط از جمله دلایل عدم گلد هی و یا کاهش گلدهی گیاه، پریدگی رنگ برگها و بلند و باریک شدن ساقه ها می شود.

خاک: اغلب انواع این گیاه به خاکی با اسیدیته ۵ الی ۶ و زهکش مناسب و حاوی مواد ارگانیک (همانند خاک برگ و یا کود بسیار پوسیده گاوی) نیاز دارند. همچنین استفاده از لایه ای از مواد ارگانیک بر روی سطح خاک به رشد ریشه های آنان کمک می کند زیرا اصولا ریشه های این گیاه سطحی است و از وجود چنین موادی در خاک بسیار استفاده می کند.  زمان مناسب کاشت درختان جدید بهتر است که اگر نمونه انتخابی از جمله انواع همیشه سبز است در اواسط بهار و اگر از انواع خزانپذیر است نیز در اواسط بهار و یا در اواخر تابستان-اوایل پاییز نستب به کاشت گیاه اقدام کرد.

هنگام انتقال گیاه از گلدانی که آنرا خریداری کرده ایم به مکان اصلی، ابتدا باید مکان اصلی را آماده کرد. بدین صورت که گودالی ۳-۲ برابر حجم گلدان در خاک حفر کنیم و درون آن خاک برگ و کود بسیار پوسیده گاوی بریزیم. هنگام قرار دادن گیاه در گودال نیز حتما توجه کنیم که گیاه در همان ارتفاعی که در گلدان کاشته شده بود و قرار داشت، درمکان جدید قرار بگیرد و کاشته شود. یعنی عمیق تر کاشته نشود.

کوددهی: گیاهان ماگنولیا به خاکی نسبتا اسیدی نیاز دارند و قلیایی بودن خاک موجب عدم رشد و گلدهی مناسب آنان می شود. به همین دلیل کلروز آهن یا زرد شدن برگها ناشی از کمبود آهن از جمله مشکلات رایج این گیاهان است. زیرا قلیایی بودن در ابتدا مانع از مصرف عناصری همانند آهن و همچنین گوگرد می شود و کمبود این دو عنصر از جمله دلایل زرد شدن برگهای این گیاه هستند. به همین دلیل استفاده از کودهای حاوی آهن و فسفر برای این گیاه توصیه می شود.

هرس: درختان ماگنولیا معمولا به هرس نیازی ندارند اما گاهی لازم است که ساقه هایی که خارج از شکل گیاه رشد کرده اند و یا ساقه هایی که با هم اصطکاک دارند و یا ساقه هایی که در اثر وزش باد و یا سرمای زمستان آسیب دیده اند کوتاه شوند.

در کوتاه کردن ساقه های این درخت شدت عمل به خرج ندهید. زیرا این مسئله علاوه بر شوکه کردن درخت منجر به رویش ساقه هایی باریک و آبدار و همچنین مرگ نوک ساقه ها خواهد شد. اگر لازم است که برای حفظ شکل تاج عمل هرس را انجام دهید کوتاه کردن و قطع کامل یک ساقه بلند به سرزنی چندین ساقه ارججیت دارد.

بهترین زمان هرس نیز برای نمونه های همیشه سبز قبل از شروع رشد بهاره و برای نمونه های خزان پذیر بعد از تشکیل شدن جوانه های گل و ظهور آنان است. است اگر در پاییز و یا اواخر تابستان اقدام به هرس کنیم احتمالا از گلدهی سال آینده کم خواهد شد.

گیاه ماگنولیا

تکثیر: کاشت بذر این گیاه یکی از روشهای تکثیر آن است. البته بذرها را باید به شکل تازه استفاده کرد و قبل از مصرف نیز باید پوشش نارنجی قرمز آنها را برداشت که برای این کار بهتر است که گیاه را به مدت ۲۴ ساعت در آب خیساند تا برداشت این پوششها آسانتر باشد.

همچنین اگر قرار است که بذرها را نگهداری کنیم باید مانع از خشک شدن آنها شویم . بنابراین برای نگهداری بذرها بهتر است که  بذرها را با شن و یا ورمی کولایت مخلوط کرد و در یک کیسه پلاستیکی در یخچال با دمای حدود ۴ درجه و  برای ۴-۲ ماه قبل از کاشت نگهداری نمود.

بذرهای کهنه و بذرهایی که رطوبت خود را از دست داده اند جوانه زنی خوبی ندارند. همچنین برخی از پرورش دهندگان اظهار می کنند که اصولا نگهداری بذرها به مدت ۴-۲ ماه در سرما به جوانه زنی بهتر آنها کمک می کند. توجه داشته باشید که گیاه حاصل از بذر حدود ۱۰ سال طول میکشد تا بتواند گل بدهد.

جوانه زنی بذرهایی که خشک می شوند موفقیت آمیز نیست. عمق کاشت بذرها در حدود ۱-۰٫۵سانتمیتر است و از مخلوط دو قسمت پیت موس و یک قسمت از خاک برگ  و یک قسمت شن میتوان استفاده کرد. بستر کاشت را به خوبی مرطوب کرده و روی آن را با یک لایه از پلاستیک بپوشانید تا رطوبت بیشتر حفظ شود.

مراقب باشید که بستر بذرها خشک نشود اما از طرف دیگر آنقدر نیز آب ندهید که بستر کاشت گل شود و بذرها بپوسند. گلدان محتوی بذرها را در مکانی روشن  و پر از نور (اما به دور از نور مستقیم آفتاب ) و با دمای ۲۱ درجه قرار دهید.

پوشش پلاستیک را روزانه برای مدت کوتاهی بردارید تا مانع از شیوع بیماری های قارچی شیود. جوانه زنی بذرهای این گیاه ۶-۴ هفته طول می کشد. بعد از جوانه زنی بذرها بهتر است که آبیاری را نیز کاهش داده و هفته ای ۲-۱ مرتبه گیاهان جوان را آبیاری کرد. گیاهان جوان حاصل از رویش بذرها را  برای ۳-۲ سال در گلدان نگهداری کرده و بعد در مکان اصلی می کارند.

درخت ماگنولیا

کاربردهای این گیاه به شرح زیر میباشد:

برای کاشت در میان چمن و به عنوان درخت خیابانی، همچنین کاشت در گلدانهای بزرگ.

آنرا می‌توان در کنار سوزنی برگان و یا به عنوان پس زمینه سبز برای درختچه‌های گلدار نیز کاشت.

اسانس گلها اثر تب بر داشته ودانه گیاه دارای ماده روغنی و معطر است که تشنج را بهبود می‌بخشد.

بیماریها و آفات: از جمله آفاتی که به گیاهان ماگنولیا آسیب می رسانند می توان به شته، شپشک(که فعالیت آن موجب بروز لکه های سفید رنگ روی برگها می شود) کنه تارعنکبوتی اشاره کرد. از بیماریهای این گیاه نیز می توان از لکه برگی ، بلایت باکتریایی، شانکر ساقه و تنه، سفیدک پودری و پژمردگی ورتیسلیوم نام برد.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *