0 آیتم ها - تومان
0
  • هیچ محصولی در سبد خرید موجود نیست.
دارچین و خواص دارویی آن

دارچین و خواص دارویی آن

دارچین با نام علمی Cinnamomum در زمره قدیمی ترین گیاهان دارویی و ادویه ای شناخته شده توسط بشر است که کاربردهای فراوانی در آشپزی و شیرینی پزی دارد. از عصاره پوست درخت دارچین نیز صدها سال است که به عنوان گیاه دارویی استفاده می شود.

نام فارسی: دارچین
خاستگاه جنوب ویتنام و غرب هیمالیا
نام انگلیسی: Cinnamomum
نام علمی: CINNAMOMUM CASSIA
خانواده:  LAURACEAE  – برگ بو
نامهای دیگر: دارچین ویتنامی، Cinnamomum aromaticum

دارچین

مشخصات

در طب سنتی ایران طبیعت دارچین را گرم و خشک و در درجه سوم دانسته اند. همگی دارچین را به عنوان یک طعم دهنده قدرتمند در طبخ غذا و آشپزی میشناسیم اما خواص آن محدود به تغذیه نمیشود. کاربرد آن در باغبانی نیز شگفت انگیز است و افراد بسیاری از آن به عنوان یکی از روشهای ارگانیک مبارزه با آفات استفاده میکنند. این ادویه معطر را می توانید برای تقویت ریشه دهی قلمه ها، پیشگیری از بیماریهای قارچی در جوانه های بذری و نابودی آنها و حتی جلوگیری از هجوم آفات به خانه تان استفاده کنید.

دارچین اولین بار در سریلانکا یافت شد و بعد از آن، تمام دنیا این چاشنى را شناختند و براى طعم بهتر غذاها استفاده کردند.

درختچه دارچین درختی  همیشه سبز و کوچک، که در چین به ارتفاع ۶ تا ۸ متر می رسد که از تمام قسمت‌های آن بویی مطبوع استشمام می‌شود. گلهای این ادویه در فاصله ماه‌های بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می‌شود. برگ این درخت سبز سیر و دارای گلهایی به رنگ سفید است.

تا به امروز بیش از ۲۵۰ گونه دارچین شناسایی شده است ولی دو نوع آن بیشتر استفاده می شود : دارچین سیلان و دارچین کاسیا

دارچینی که ما استفاده می کنیم و در سوپرمارکت ها و عطاری ها موجود است از نوع کاسیا می باشد، سیلان بسیار گران است و بیشتر در امریکا و کشورهای اروپایی مصرف می شود، کاسیا و سیلان از دو نوع درخت متفاوت ولی مرتبط، به دست می آید . سیلان از درختی که بیشتر در سریلانکا و تایلند وجود دارد به دست می آید و بسیار کم یاب و دارای قیمت بالایی است. کاسیا که به نام دارچین چینی هم شناخته می شود در جنوب چین، اندونزی و هند، تایوان و دیگر کشورهای آسیای جنوب شرقی و جزایر اقیانوس آرام تولید می شود و ارزان تر و فراوان تر است . سیلان به مراتب دارای خواص دارویی و درمانی بیشتری نسبت به کاسیا است اما هر دو نوع این دارچین ها طعمی شبیه به هم دارند که به دلیل سینامالدئید موجود در آنها است.

نحوه ی جداسازی آن از درخت به این ترتیب است که وقتی درخت دارچین، به پنج سالگی می رسد، پوست شاخه ها را زمانی که شیرابه گیاه جریان دارد، شکاف می دهند و چند روز دست نمی زنند تا بر اثر تابش آفتاب، خشک و پیچیده شده و از شاخه جدا شود.

شرایط نگهداری و پرورش:

دارچین در شرایط آب و هوایی مرطوب و گرم رشد می کند و آب و هوای خشک طولانی مدت را ترجیح نمی دهد زیرا رشد آن ضعیف می شود. به طور کلی بارندگی سالانه ۱۵۰ تا ۲۵۰ سانتیمتر برای رشد و عملکرد مناسب دارچین ایده آل است.

خاک مناسب برای کشت دارچین خاکی سبک (شنی – ماسه ای) می باشد و زمین های سنگی و صخره ای برای کاشت مناسب نیست و همچنین خاک آن باید از زهکشی خوبی برخوردار باشد. گیاه دارچین در دمای متوسط ۲۷ تا ۲۸ درجه سلسیوس رشد می کند.

هنوز برداشت دارچین در ایران با موفقیت چندانی روبرو نشده و در واقع تمام نیاز کشور از طریق واردات برطرف می شود.

دارچین

تکثیر:

تکثیر دارچین (اعم از حقیقی و چینی) به دو روش بذر و رویشی صورت می گیرد.

در تکثیر از طریق بذر زمان نقش مهمی در قوه نامیه بذر دارچین دارد. به طوری که با گذشت زمان به شدت از قوه رویشی بذر کاسته می شود. تحقیقات نشان می دهد ۹۴ درصد بذرهایی که سه روز پس از برداشت کشت شده باشند سبز می شوند. در حالی که قوه نامیه بذرهایی که ۱۵ روز پس از برداشت کشت شده باشند به ۵۲ درصد کاهش می یابد. با گذشت ۵ هفته از برداشت دانه ها، قوه نامیه آنها به شدت کاهش یافته و حتی به حدود صفر می رسد. تکثیر دارچین توسط بذر به دو روش مستقیم و غیرمستقیم صورت می گیرد

تکثیر رویشی: دارچین را می توان از طریق قلمه زدن نیز تکثیر کرد و قلمه ها باید از ساقه هایی تهیه شوند که حداقل دارای سه جوانه رویشی باشند پس از تهیه چنین قلمه هایی (تا آماده شدن گلدان های پلی اتیلنی مناسب)، می توان آنها را در آب قرار داد. قطر گلدان ها باید ۱۰ سانتیمتر و ارتفاع آنها ۲۰ سانتیمتر باشد. گلدان ها باید از زهکش مناسب برخوردار باشند، در هر گلدان باید تنها یک قلمه کشت شود، برای جلوگیری از کاهش رطوبت، گلدان ها باید زیر سایبان قرار داده شوند. پس از ۳ تا ۴ ماه، به منظور تقویت بوته ها باید گلدان ها را از زیر سایبان خارج کرد، پس از ۱۰ تا ۱۲ ماه قلمه ها ریشه دار شده آماده انتقال به زمین اصلی می باشند. انتقال قلمه ها به زمین اصلی باید در زمان مناسب و هنگامی که هوا مرطوب و بارانی است انجام گیرد. کشت قلمه ها در زمین اصلی باید در داخل گودال هایی به ابعاد ۳۰ × ۳۰ × ۳۰ سانتیمتر انجام شده و اطراف ریشه توسط خاک نرم و غنی از مواد آلی پر گردد.

در تکثیر رویشی، فاصله دو ردیف ۱/۲ و فاصله دو بوته روی ردیف ۰/۶ متر مناسب است. اگر گیاهان به صورت متراکم کشت شوند، ساقه آنها برای کسب نور طویل شده و در این صورت از کیفیت پوست دارچین کاسته می شود.

دارچین

خواص دارویی :

  • مصرف دارچین برای افراد بلغمی مزاج مفید است.
  • می تواند به طور غیرمستقیم قند و چربی بدن را کنترل کند و یا حتی کاهش دهد.
  • عصاره آن می تواند به پیشگیری از آلزایمر کمک کند و تاثیرگذار باشد.
  • دارچین به دلیل خواص ضد التهابی که دارد، می تواند سفتی و سختی ماهیچه ها و مفاصل را از بین ببرد.
  • همچنین برای تسکین سردردهایی که از سرماخوردگی ایجاد می شود نیز تاثیرگذار است..
  • دارچین می تواند رشد سلول های سرطانی را کاهش دهد.
  • معده را تمیز، آرام و قوى مى‌کند. بنابراین اگر ناراحتى معده دارید حتما از دارچین استفاده کنید.
  • افرادی که از اضطراب و نگرانی دائم رنج می برند، می توانند چای دارچین را به دلیل خواص آرامش بخشش، بنوشند
  • خواص ضدالتهابی آن می تواند از دندان ها و لثه در برابر صدمه و آسیب محافظت کند و همچنین تنفس و بوی بد دهان را نیز از بین می برد.
  • دارچین نه تنها به غذا عطر و طعم می دهد، بلکه به هضم آن نیز کمک می کند. همچنین برای از بین بردن حالت تهوع، استفراغ، اسهال، ناراحتی معده و نفخ نیز مفید است.

پیام خود را بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوشته های مرتبط