یاس بنفش (یاس خوشه ای) یک گونه از گیاهان گلدار از جنس Syringa بومی شبه جزیره بالکان در جنوب شرقی اروپا است که بر روی تپه های صخره ای رشد می کند.

نام فارسی:یاس بنفش
خاستگاهشبه جزیره بالکان
نام انگلیسی:LILAC
نام علمی:SYRINGA VULGARIS
خانواده:OLEACEAE – زیتون
نامهای دیگر:یاس خوشه ای, یاس شیروانی

مشخصات:

یاس بنفش درختچه یا درختی کوچک با چند ساقه اصلی است که می‌تواند تا ۶-۷ متر ارتفاع یابد و قطر ساقه‌ها به ۲۰ سانت برسد. پوست آن به رنگ خاکستری مایل به آبی تا خاکستری قهوه ای ، صاف بر روی ساقه های جوان و به حالت پوسته پوسته بر روی ساقه های مسن تر دیده میشود.برگهای آن ساده، ۴ تا ۱۲ سانتی متر طول و تا ۸ سانتی متر عرض به رنگ سبز روشن و گاهی مایل به زرد ، بیضی و قلبی شکل ، با رگه هایی می باشد.

گل‌های معطر آن در خوشه‌های مخروطی به رنگ بنفش روشن در اواخر بهار و اوایل تابستان ظاهر می‌شوند. گل های آن با پایه لوله ای و جام شکل ۶ تا ۱۰ میلی متر بلندی دارند و با چهار لوب باز در اوج ۵ تا ۸ میلی متر بزرگ میشوند و معمولا به رنگ بنفش و گاهی اوقات سفید هستند. میوه آن کپسول مانند به رنگ قهوه ای ، به طول ۱-۲ سانتی متر است.

شرایط نگهداری و پرورش یاس بنفش:

آبیاری: یاس بنفش به آبیاری متوسط نیاز دارد یعنی اگر اجازه دهید که سطح خاک تقریبا خشک شود و سپس گیاه را آب دهید مشکلی برای گیاه پیش نمی آید.

نور: این گیاه به نور مستقیم آفتاب حداقل به میزان ۸-۶ ساعت در طول روز نیاز دارد. کمبود نور موجب بلند شدن ساقه ها و زیاد شدن فاصله برگها از یکدیگر، پریدگی رنگ برگسار ، عدم گلدهی و یا خوشه هایی با تعداد گل اندک و همچنین فاصله بیشتر میان گلهای موجود بر روی گل آذین می شود.

دما: یاس بنفش به سرمای زمستانه مقاوم است و برخی ارقام آن دما را تا حدود ۳۰- نیز تحمل می کنند اما به هر حال برگهای جوان می توانند در اثر سرمای ابتدای بهار صدمه دیده و خشک و سیاه شوند اما گیاه از بین نخواهد رفت.

خاک: یاس بنفش در مورد خاک چندان سخت گیر نیست . اما وجود زهکش مناسب و عدم سنگین و یا سبک بودن خاک می تواند به رشد آن کمک کند. بنابراین در زمانی که خاک این گیاه را آماده می کنید اگر در زمان پر کردن گودال محل کاشت از مخلوط خاک برگ+خاک معمولی+کود بسیار پوسده گاوی استفاده شود، محیط خوبی برای رشد ایجاد می کند.

تکثیر:

تکثیر یاس خوشه ای از طریق تهیه قلمه چوب نرم در تابستان امکان‌پذیر است.

مشکلات و آفات:

مشکل خاصی از لحاظ آفت ندارد،اما بیماری باکتریاییِ لکه برگی،گاهی،مخصوصاً در فصول خیلی مرطوب،مشکل ساز می شود.ساقه های آلوده را ببرید یا،به ضرورت،بوته ها را با اکسی کلراید مس سمپاشی کنید.

وقتی که یاس های بنفش گل نمی دهند.

 معمولا نور خورشید کافی نیست. هر روز حداقل ۶ ساعت نور خورشید مورد نیاز است.

 نیتروژن بیش از حد می تواند یک مشکل باشد. اغلب یاس های بنفش در چمن کاشته می شوند و کودهای شیمیایی به کار رفته در چمن سبز دارای نیتروژن بالا هستند. برای یاس بنفش این باعث سبز شدن شاخ و برگ ها اما کم شدن شکوفه ها می شود. از کودهای شیمیایی با نیتروژن بالا اجتناب کنید.

 دقت کنید که زمان مناسبی برای هرس کردن انتخاب کنید. در اوایل بهار هرگونه چوب مرده یا آسیب دیده را بردارید. اما هرس را در حجم زیاد انجام ندهید زیرا ممکن است باعث از بین رفتن غنچه گل های خفته شود. بهترین زمان برای هرس کردن بعد از اتمام دوره گلدهی می باشد. فقط دقت کنید که قبل از نیمه تابستان هرس را کامل کرده باشید. اگر بیش از حد طول بکشد ممکن است برخی از شکوفه های فصل بعدی را نیز به خطر بیندازید.