ارسال به سراسر کشور

ارسال سریع و امن به سراسر کشور

پرداخت مطمئن

پرداخت از طریق درگاه معتبر

ضمانت کیفیت

تضمین بالاترین کیفیت محصولات

ضمانت بازگشت

بازگشت 7 روزه محصول

گشنیز از جمله سبزیجات معطری است که اگر چه به لحاظ فرم ظاهری به جعفری شباهت دارد ولی برگ‌های آن بسیار لطیف‌تر از جعفری است. به همین خاطر بعضی‌ها آن را به صورت خام نیز در سبزی خوردن و سالاد مورد استفاده قرار می‌دهند. گشنیز یکی از قدیمی ترین گیاهان دارویی شناخته شده می باشد.

نام  فارسی: گشنیز
خاستگاه جنوب اروپا و شمال آفریقا و جنوب غرب آسیا
نام انگلیسی: Coriander
نام علمی:
Coriandrum sativum
خانواده:  APIACEAE  – چتریان
نامهای دیگر: cilantro, Chinese parsley , dhania

مشخصات:

گشنیز گیاهی است علفی یکساله با ارتفاع ۲۰ الی ۱۴۰ سانتی متر که بسته به شرایط اقلیمی در تابستان یا زمستان به صورت یک محصول یکساله کشت و کار می گردد. برگ های این گیاه متناوب، بی زبانه و به رنگ سبز یا سبز روشن می باشد. زیر برگ اغلب حاوی واکس درخشان است که در طی گل دهی رنگ برگ ها اغلب متمایل به قرمز یا بنفش در می آیند.

گیاه گشنیز دارای دو نوع برگ متمایز می باشد، برگ های قسمت فوقانی ساقه دارای پهنک منقسم، با بریدگی عمیق، باریک و رشته مانند در جهت طولی است و برگ های پایینی یا برگ های قاعده ای آن بزرگ به صورت یک پارچه با ۳ لب دندانه دار و دارای دمبرگ بلندی می باشد که اغلب به صورت طوقه ای روی زمین قرار می گیرد.

ساقه گشنیز مستقیم، منشعب و با انشعابات گرزنی و سبزرنگ است. گل ها کوچک به رنگ سفید یا صورتی و در انتهای ساقه و در چترهای مرکب مجتمع می باشد. میوه گشنیز به شکل کروی یا بیضوی، دو فندقه ای و معطر به صورت خشک است که به طور خودبه خودی شکفته نمی شود .

شرایط نگهداری و پرورش گشنیز:

نور: در آفتاب کامل تا سایه آفتاب رشد می کند. ایجاد سایبان ملایم از آسیب سوختگی با آفتاب جلوگیری می کند.

خاک: گشنیز براحتی در خاکهای متوسط با زهکشی خوب رشد می کند. اگر مواد آلی خاک زیاد باشد، باعث می‌شود که رشد رویشی آن طولانی گردد و زمان به بذر نشستن آن به تأخیر اقتد

رطوبت: به رطوبت ملایم نیاز دارد. از محیط با رطوبت بیش از حد و بارانهای مکرر بیزارند.

دما: بهترین رشد در آب و هوای با تابستان خشک و خنک رخ می دهد.

نحوه تکثیر گشنیز:

زمان کشت گشنیز در مناطق سردسیر هنگامی است که خطر سرمای بهاره در میان نباشد. در مناطق گرمسیر در هر موقع از پاییز می توان به کشت اقدام نمود. نحوه کشت آن خطی یا شیاری است. فاصله خطوط کشت آن ۲۵ تا ۴۵ سانتی متر و فاصله دو بوته ۷ تا ۱۰ سانتی متر می باشد. در دوره ی کاشت و داشت گشنیز، عملیات مبارزه با علفهای هرز و سله شکنی نباید فراموش گردد.

آفات:

حشرات یا بیماریهای خاصی گشنیز را تهدید نمی کند اما پتانسیل آسیب دیدن از طرف بیماریهای مرگ گیاهچه، پوسیدگی، پژمردگی باکتریایی، پژمردگی گل را دارد. پتانسل آسیب از طرف حشراتی از قبیل ملخ، خانواده زنجره وجیرجیرک نیز وجود دارد. گیاهان را از تابستان گرم محافظت کنیم.

خواص دارویی و درمانی گشنیز:

 معده را تقویت می کند و به همراه غذا به هضم آن کمک می کند. ضد نفخ است و دل درد را بر طرف می کند.

  برای بر طرف کرن تب و سرماخوردگی مفید است.

 تخم گشنیز نیرو دهنده قلب و نشاط آور است.

 اسهال خونی و بیماری های عفونی روده مثل تب تیفوئید را بهبود می بخشد.

 تخم گشنیز ادرار آور و قاعده آور است.

 برای دهان و دندان بسیار مفید است.

  مسکن و آرام کننده است. آب گشنیز خواب آور است.

 خوردن گشنیز با غذا از ترش کرن جلوگیری می کند و جلوی مسمومیت های غذایی را می گیرد.


نویسنده مطلب فهیمه زلفی پور