بذر چای

وقتی کسی دنبال «بذر چای» می‌گردد، معمولاً یکی از دو چیز را می‌خواهد: یا خود گیاه چای که بشود از برگش چای دم کرد، یا گیاهی که در فارسی اسمش چای است و برای دم‌نوش کاشته می‌شود؛ مثل چای ترش و علف چای. هر دو دسته را این‌جا کنار هم گذاشته‌ایم، ولی کاشت‌شان هیچ شباهتی به هم ندارد. جدول زیر کمک می‌کند قبل از خرید بدانید هر بذر مال چه گیاهی است.

کاشت بذر چای ایرانی

بذر چای درشت است و پوسته‌ی سختی دارد، اما برخلاف ظاهرش زیاد دوام نمی‌آورد؛ اگر ماه‌ها در کابینت بماند، جوانه‌زنی‌اش افت می‌کند. پس بهترین کار این است که بذر را بعد از رسیدن به دستتان بکارید.

بعد از جوانه‌زنی

نهال چای در سال اول آرام رشد می‌کند و این طبیعی است. وقتی چند برگ واقعی داد، آن را به گلدانی با دهانه‌ی حدود ۳۰ سانتی‌متر یا به باغچه منتقل کنید. نیم‌سایه و هوای مرطوب را دوست دارد و آفتاب تند تابستان برگ‌هایش را می‌سوزاند. برای برداشت برگ باید چند سال صبر کرد؛ معمولاً سه تا چهار سال طول می‌کشد تا بوته آن‌قدر بزرگ شود.

چای ترش و علف چای

چای ترش گرمادوست است و در بهار، بعد از رفتن سرما کاشته می‌شود؛ جزئیات زمان و فاصله‌ی کاشت را در صفحه‌ی بذر چای ترش نوشته‌ایم. بذر علف چای ریز است و کاشتش به مراقبت کمتری نیاز دارد. برای دیدن بذرهای دارویی دیگر هم می‌توانید به بذر گیاهان دارویی سر بزنید.